Podczas X Międzynarodowego Forum Gospodarczego w Katowicach odbyła się dyskusja o transporcie jako fundamencie gospodarki. Roman Matys wraz z założycielami i szefami międzynarodowych i polskich firm logistycznych (Hegelmann Transporte, Northgate Logistics, Hansped, BK Logistyka, MaWo Group, Jumper Polska, Express Car Rental) próbował określić główne problemy branży i nakreślić jej perspektywy.
Była to jedna z najgorętszych dyskusji forum, a prelegenci nie przebierali w słowach. Mówiono o podatkach, o nierównych warunkach prawnych w porównaniu z przewoźnikami z innych krajów UE, o rozdrobnieniu rynku i braku konsolidacji, o braku pomocy rządu w sprawie pakietu mobilności. Każdy uczestnik wypowiedział się niemal w każdej kwestii, a oceny były przeważnie krytyczne.
Podsumowując dyskusję, Roman Matys próbował wskazać problemy, które dotyczą wszystkich bez wyjątku uczestników rynku logistycznego. Okazało się, że są dwa.
Problem pierwszy: technika
Logistyka w Unii Europejskiej opiera się przede wszystkim na transporcie drogowym, na nim zbudowane są główne łańcuchy dostaw. Nowe przepisy związane z gospodarką zrównoważonego rozwoju wymagają przejścia na pojazdy zasilane paliwami alternatywnymi. Problemy są już jasne, a rozwiązań na razie nie widać. Wymiana floty na elektryczną w tak krótkim czasie jest technicznie po prostu niemożliwa. Brakuje zarówno rozwiązań ze strony producentów pojazdów, jak i instrumentów finansowych dla tak dużej transformacji. Do tego nie ma infrastruktury do ładowania tylu pojazdów i wiadomo, że w zapowiadanym terminie tego problemu nie da się rozwiązać.
Na tym tle transport wodorowy wydaje się prostszym i szybszym rozwiązaniem: takie pojazdy łatwiej produkować, tankuje się je szybciej, niż ładuje elektryczne, a infrastrukturę można budować na bazie istniejącej, dieslowej. Ale i tu nie wszystko jest proste. Infrastruktury nie ma nawet w zarodku, a produkcja wodoru wymaga bardzo dużych ilości wody, co budzi wątpliwości co do jego ekologiczności. Branża patrzy więc z niezrozumieniem na terminy przejścia na pojazdy, których jeszcze nie ma i nie wiadomo, skąd mają się wziąć.
Problem drugi: ludzie
Drugi problem jest jeszcze trudniejszy i tradycyjnie dotyczy zasobów ludzkich. Tradycyjnie, bo temat ludzi przewija się przez każdą dyskusję o każdej branży gospodarki.
W logistyce zmieniło się podejście do pracy. Kierowcy inaczej patrzą na nią jako na źródło dochodu, a temat równowagi między pracą a życiem dotarł i do nich. Chcą spędzać weekendy z rodziną, mieć jak najlepsze warunki w trasie i oczywiście zachować obecny poziom wynagrodzeń. Dla firm to poważne wyzwanie.
Jeszcze niedawno wysokie wynagrodzenia uważano za rekompensatę za niedogodności życia kierowcy: długie trasy, niezbyt wygodną infrastrukturę, osobistą odpowiedzialność za ładunek. Teraz firmy muszą planować trasy tak, by kierowca był w drodze tylko w tygodniu pracy, co czasem oznacza puste przebiegi. Albo inwestować w nowe, komfortowe ciężarówki, które możliwościami zbliżają się do statku kosmicznego. Bez tego zainteresowanie zawodem znika, a to jedno z głównych wyzwań branży: rynek pracownika, a nie pracodawcy.
